Από μικρή τα λάτρευα τα ταξίδια…δε ξέρω μου άρεσε αυτή η αίσθηση του καινούργιου, της ελευθερίας που έδιναν….

Υπάρχουν ασφαλώς πολλές μορφές ταξιδιών…

ταξιδεύεις ρεαλιστικά όντας περιηγητής ή τουρίστας σε ένα μέρος,φανταστικά με το μυαλό σου ,μέσα από ένα βιβλίο…

ταξιδεύουν κάποιοι δυστυχώς μέσα από ουσίες ή την κάνουν για πάντα….

Το ταξίδι είναι μεγάλη υπόθεση,μπορεί να ξεκινάς μόνος σου και να καταλήξεις με παρέα ή το αντίθετο γιατί οι άλλοι είναι μακριά σου ,δε σε νιώθουν. σου εκ-βαρβαρίζουν τη διαδρομή …

Πότε καταλαβαίνεις ότι ένα ταξίδι είναι επιτυχημένο και όμορφο;

Μα ασφαλώς όταν περνάς καλά,όταν δε σε χαλάει τίποτα ,όταν κάτι σου προσφέρει ,,,”κοράλλια και μαργαριτάρια και εβένους” ,σύμφωνα με τον Φίλτατο Καβάφη στην Ιθάκη του αλλά κι τον λατρεμένο Ρίτσο στη σονάτα του Σεληνόφωτος…

όταν τα κέρδη από το ταξίδι είναι πολλά ,καθώς σημασία δεν έχει η κατάληξη αλλά η διαδρομή……

όταν σε ένα ταξίδι χαλάει η μαγιά..το ψωμί δε θα φουσκώσει…εκεί πρέπει να αλλάξεις άμεσα προορισμό…

Μ ε τρελαίνουν οι άνθρωποι που με το μυαλό τους ταξιδεύουν αλλού…

σε άλλους κόσμους και χάνουν κάθε μορφή αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού…

όταν οργανώνουν ταξίδια ανεκπλήρωτα και ουτοπικά…

Με τρελαίνουν επίσης εκείνοι που δεν ελέγχουν τον εγκέφαλό τους..που οι αποσκευές τους είναι μέσα στην αταξία και το χάος…

και κυρίως αυτοί που επιβάλλεται να ταξιδέψουν ,να την κάνουν και δε το κάνουν…μένουν κολλημένοι στο σπίτι τους και δεν προχωρούν μπροστά ,δε γνωρίζουν νέες εμπειρίες,μένουν φτωχοί…

Το ταξίδι,αποτελεί εμπειρία ζωής,,,παίρνεις πράγματα βγαίνεις πιο πλούσιος και σοφός…

όταν όμως αρχίζει και σε χαλάει είτε γιατί κουνάει πολύ το πλοίο είτε γιατί πια δεν έχει να σου προσφέρει απολύτως τίποτα ή γύρισε σπιτάκι σου ή άλλαξε προορισμό πριν σε πιάσει ναυτία…

Το ταξίδι είναι όνειρο…..

συνήθως από τις διακοπές μας επιστρέφουμε πιο όμορφοι εξωτερικά και εσωτερικά ,πιο μαυρισμένοι,πιο ξεκούραστοι,με πρόσωπο που λάμπει ,με χαμόγελο που διαρκεί,με διάθεση για δημιουργία..

Αν δεν είναι επιτυχημένο τότε η επιστροφή είναι μίζερη…επιστρέφεις μακράν πιο άσχημος και εξαθλιωμένος ψυχικά και σωματικά….

Η μαγκιά είναι να γνωρίζεις πως όταν νιώσεις πως πια δε σε γεμίζει ,πως δε σου βγάζει τον καλύτερο σου εαυτό να την κάνεις…για άλλα μέρη για άλλες αμμουδιές,για άλλες θάλασσες…

Να βουτάς στο νερό και να είναι παραδεισένιο σαν αυτό των BORA BORA που τόσες φορές αναφέρω….

η ανάδυση να μη σου κόβει την αναπνοή αλλά να σε γεμίζει οξυγόνο…….

Το να αλλάζουμε Ρότα στη ζωή μας όταν νιώθουμε ότι δεν έχει ούριο άνεμο είναι απόφαση ζωής…όταν τα ιστία από το πλοίο μας…επιβραδύνουν το ταξίδι και χρειάζεται να ανάψουμε μηχανή…εκεί όμως χάνεται η μαγεία….

να λειτουργείς σα μηχανή….

αλλάζοντας ρότα λοιπόν…

κάποιοι χρειάζονται έναν άνθρωπο για να το επιτύχουν αυτό…δεν έχουν και άδικο ,χρειάζεσαι κάποιον να τραβήξει την άγκυρα και να σε ταξιδέψει…

αρκεί να μη σου χαλάσει τη διαδρομή ….και να σου γλυκάνει τη ζωή να είναι ΄σύμμαχος και βοηθός καθ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού…

Αρκεί να μη μπουν στο ιστιοφόρο σου Skipper και βοηθοί που να είναι μικροπρεπείς και μίζεροι…

Το ταξίδι είναι όμορφο όταν έχει περιπέτεια,φεγγάρι ασημένιο πάνω στη θάλασσα να καθρεπτίζεται,μισό η ολόκληρο δεν έχει σημασία…

Μουσικές

χορό πάνω στην αμμουδιά ξυπόλητος…

μπάνιο το βράδυ…

φωτιές,,,

όταν έχει βόλτα με ψαρόβαρκα…

απομακρυσμένες παραλίες…

έρωτα για τα πάντα για τον εαυτό σου για τον άλλον για τη ζωή….

όταν έχει λουλούδι στο αυτί ,όπως στη Χαβάη …

όταν έχει συμπαραστάτες που ξέρουν να σε ταξιδεύουν

να σου ομορφαίνουν τη ζωή…

να σου χαμογελούν….

όταν όλα κινούνται κάτω από ένα πρίσμα θετικής σκέψης ποιότητας και αξιοπρέπειας….

αυτό είναι ταξίδι….

και κυρίως

ταξίδι είναι η δύναμη να πεις “όχι” τέρμα αλλάζω πορεία…όταν οι παραπάνω προϋποθέσεις δεν πληρούνται….

ΜΠΡΟΣ ΟΛΟΤΑΧΩΣ……

[αφιερωμένη η εγγραφή σε καποια που πριν από 20 χρόνια σαν σήμερα έφυγε ταξίδι μακρινό χωρις να με ρωτήσει,,,αλλά τουλάχιστον με αποχαιρέτησε ..πρόλαβε...και κυρίως ήξερε να ταξιδεύει μαγικά...γιατί ήξερε τι ήθελε....
“ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν}

Θυμάστε το βιβλίο “Οι άντρες είναι από τον Aρη, οι γυναίκες από την
Αφροδίτη”; Να ένα πρώτης τάξης παράδειγμα, προσφορά ενός άγγλου καθηγητή σε
ένα αμερικανικό πανεπιστήμιο.

“Σήμερα θα πειραματιστούμε με μια νέα μορφή διήγησης, τις παράλληλες
ιστορίες. Η διαδικασία είναι απλή. Καθένας θα κάνει ζευγάρι με κάποιον
άλλο,
και ο ένας από τους δυο θα γράψει την πρώτη παράγραφο μιας σύντομης
ιστορίας. Ο άλλος θα διαβάσει την πρώτη παράγραφο και μετά θα προσθέσει μια
δεύτερη παράγραφο. Ο πρώτος θα διαβάσει την παράγραφο που πρόσθεσε ο
δεύτερος και θα προσθέσει μια τρίτη και έτσι θα γραφτεί η ιστορία.

Θυμηθείτε να ξαναδιαβάζετε τι έχει γραφεί κάθε φορά, έτσι ώστε η ιστορία να
έχει νόημα. Δεν πρέπει να μιλάτε μεταξύ σας για οποιοδήποτε λόγο, ότι
θέλετε
να πείτε πρέπει να το δίνετε μέσα από την ιστορία. Η ιστορία τελειώνει όταν
και οι δυο συμφωνήσουν ότι βγήκε ένα συμπέρασμα.”

Αυτή η ιστορία παραδόθηκε από δυο άγγλους μαθητές μου: Ρεβέκκα και Γκάρυ.
(τα επίθετα κόπηκαν για να προστατευθούν οι …αθώοι

———————————————-

Η Ιστορία:

(πρώτη παράγραφος, ΡΕΒΕΚΚΑ)
… Στην αρχή, η Λάουρα δεν μπορούσε να αποφασίσει τι είδους τσάι ήθελε να
πιεί. Το χαμομήλι, που συνήθιζε να αποτελεί την πρώτη της επιλογή για
παρόμοια τεμπέλικα βράδια μένοντας στο σπίτι, τώρα της θύμιζε πολύ τον
Κάρλ,
που κάποτε είχε πει, σε παλιότερες, ευτυχισμένες εποχές, ότι του άρεσε πολύ
το χαμομήλι. Και ήθελε με κάθε τρόπο τώρα να κρατήσει τις σκέψεις της
μακριά
από τον Κάρλ. Η κτητικότητά του της ήταν αποπνικτική, και όταν τον
σκεφτόταν, το άσθμα της άρχιζε να αγριεύει. Έτσι, το χαμομήλι ήταν εκτός
συζήτησης.

————————

(δεύτερη παράγραφος, ΓΚΑΡΥ)
Στο μεταξύ, ο Σμηναγός Κάρλ Χάρις, αρχηγός της επιτιθέμενης μοίρας που εδώ
και λίγη ώρα είχε τεθεί σε τροχιά γύρω από τον Skylon 4, είχε πιο σημαντικά
πράματα να σκεφτεί από τις νευρώσεις μιας ελαφρόμυαλης ασθματικής
χαζογκόμενας ονόματι Λάουρα, με την οποία είχε περάσει μια …βρώμικη
νύχτα,
περίπου πριν ένα χρόνο. “Σ/γος Κίλο Χοτέλ” στον γεωδαιτικό κόμβο 170-230,
πορεία 1-1-9, ταχύτητα συγκλίνουσα 30Μ Ατμόσφαιρα 1-4 μπαρ”, μουρμούρισε
στο
μικρόφωνο της συσκευής κρυπτογραφημένων διαγαλαξιακών επικοινωνιών. “Πορεία
πολικών συντεταγμένων επιτευχθεί, κανένα σημάδι δραστηριότητας για την
ώρα”.
Αλλά πριν προλάβει καν να κλείσει το κανάλι επικοινωνίας, μια μπλε δέσμη
σωματιδίων έλαμψε από το πουθενά, σκίζοντας τη θωράκιση του αστρόπλοιου
στον
τομέα αποθήκευσης. Το τράνταγμα από το χτύπημα τον πέταξε από τη θέση του,
στην άλλη μεριά του πιλοτηρίου.

————————-

(τρίτη παράγραφος, ΡΕΒΕΚΚΑ)
Χτύπησε το κεφάλι του και πέθανε σχεδόν ακαριαία, αλλά όχι πριν προλάβει να
νιώσει ένα τελευταίο οδυνηρό συναίσθημα για την κτηνώδη συμπεριφορά του
απέναντι στον ευαίσθητο ψυχισμό της μόνης κοπέλας που ίσως να είχε
αισθήματα
γι’ αυτόν. Σύντομα κατόπιν, η Γη σταμάτησε τις άσκοπες εχθροπραξίες της
απέναντι στους φιλήσυχους αγρότες του Skylon 4. “Το Κονγκρέσσο Περνάει Νόμο
για την Μόνιμη Απαγόρευση του Πολέμου και των Διαστημικών Ταξιδιών”,
διάβασε
η Λάουρα στην πρωινή της εφημερίδα. Τα νέα, την τάραξαν αλλά και ταυτόχρονα
την έκαναν να βαρεθεί. Κοίταξε αφηρημένα από το παράθυρο, ξαναθυμωμένη τα
νιάτα της, τότε που οι μέρες περνούσαν χωρίς άγχη και σκοτούρες, χωρίς
εφημερίδες, χωρίς τηλεόραση να την αποσπά από εκείνο το αθώο αίσθημα του
θαυμασμού προς όλα τα όμορφα πράματα γύρω της. “Γιατί πρέπει κανείς να
χάσει
όλη του την αθωότητα για να γίνει Γυναίκα;”, αναρωτήθηκε…

—————————————-
ΓΚΑΡΥ)
(τέταρτη παράγραφος,
Ούτε που ήξερε ότι της έμεναν μόλις 10 δευτερόλεπτα ακόμα ζωής. Χιλιάδες
μίλια πάνω από την πόλη της, το πολεμικό αστρόπλοιο των Ανταριανών εκτόξευε
τον πρώτο πύραυλο σύντηξης λιθίου… Οι κουτεντέδες ειρηνόφιλοι λαπάδες που
είχαν καταθέσει και ψηφίσει στο Κονγκρέσσο την “Μονομερή Συμφωνία
Διαστρικού
Αφοπλισμού”, είχαν αφήσει τη Γη απροστάτευτη από τις εχθρικές εξωγήινες
αυτοκρατορίες που ήταν αποφασισμένες να καταστρέψουν την ανθρώπινη φυλή.
Μέσα σε δυο ώρες αφότου η Συμφωνία είχε ψηφιστεί, τα διαστημόπλοια των
Αντριανών ήταν ήδη σε πορεία, κατευθυνόμενα προς τη Γη, κουβαλώντας αρκετή
ισχύ πυρός για να εξατμίσουν όλο τον πλανήτη. Με κανένα να μπορεί να τους
αντιμετωπίσει, είχαν βάλει σε λειτουργία το διαβολικό τους σχέδιο. Ο
πύραυλος σύντηξης λιθίου διαπέρασε την ατμόσφαιρα χωρίς να συναντήσει
κανένα
εμπόδιο. Ο Πρόεδρος, μέσα στο υποβρύχιο αρχηγείο του, στον πάτο του κόλπου
του Μεξικού, ένιωσε την απίστευτη έκρηξη, η οποία εξάτμισε την άμοιρη,
ανόητη Λάουρα καθώς και άλλα 85 εκατομμύρια αμερικανών. Ο Πρόεδρος χτύπησε
τη γροθιά του στο ματαλλικό τραπέζι της αίθουσας συνεδριάσεων. “Δεν
μπορούμε
να το επιτρέψουμε αυτό! Θα ασκήσω βέτο στην Συμφωνία Αφοπλισμού! Ας
δείξουμε
σ’ αυτούς τους ανόητους εξωγήινους με ποιους τα βάλανε. ΕΠΙΘΕΣΗ!!!”

—————————————

(πέμπτη παράγραφος, ΡΕΒΕΚΚΑ)
Αυτό είναι εξωφρενικό. Αρνούμαι να συνεχίσω αυτή την απόλυτη κοροϊδία της
λογοτεχνίας. Ο συν-γραφέας μου, είναι ένας βίαιος, ανώριμος, σωβινιστής,
ημι-αγράμματος έφηβος.

—————————————

(ΓΚΑΡΥ)
Ναι; Εσύ είσαι μια εγωκεντρική, κουραστική και νευρωτική, της οποίας οι
προσπάθειες να γράψει, είναι το φιλολογικό ισοδύναμο του Βάλιουμ. “Αχχχ…
Μήπως να έπινα χαμομήλι;… Η μήπως να πιω κάποιο άλλο είδος ΓΑΜΗΜΕΝΟΥ
ΤΣΑΓΙΟΥ;;; Αχχχ… Είμαι μήπως μια ελαφρόμυαλη χαζογκόμενα που διαβάζει
πολλά ρομάντζα;…”

—————————————-

(ΡΕΒΕΚΚΑ)
Μαλάκα.

—————————————-

(ΓΚΑΡΥ)
Βλαμμένη.

—————————————-

(ΡΕΒΕΚΚΑ)
Γύφτε

—————————————-

(ΓΚΑΡΥ)
Σκρόφα.

—————————————-

(ΡΕΒΕΚΚΑ)
Aντε γαμήσου.

—————————————-

(ΓΚΑΡΥ)
Βρε φάε σκατά.

—————————————-

(ΡΕΒΕΚΚΑ)
Γαμήσου παλιό-νεάντερταλ.

—————————————-

(ΓΚΑΡΥ)
Τράβα να πιεις κανα τσάι, ούφο.

ήταν ένα κορίτσι 17 ετών.Καλοκαίρι πριν πάει στη Γ λυκείου βράδυ βγαίνει έξω με τους φίλους της.Στο μπαράκι που καθόταν ,πιο δίπλα ήταν μια άλλη παρέα!Καθώς επέστρεφε από το μπαρ..πετάγεται ένας ανόητος αλλά κούκλος και της λέει:”απαίσια μπλούζα”..γυρίζει και του απαντά με το κυνικό της ύφος:ναι πράγματι πάνω σε σένα θα έδειχνε απαίσια!

Το καλοκαιράκι περνούσε τον πετύχαινε συχνά πυκνά…

τον είχε ψιλοερωτευτεί αλλά το χατήρι να του μιλήσει δε θα το έκανε ..εξάλλου έθιξε ευαίσθητο δεδομένο :τη μπλούζα [πάλι καλά που δεν είπε για παπούτσι]

Αυτός κίνησε γη και ουρανό να μάθει ποια είναι αυτή….

Και κάποια στιγμή για να μην μακρηγορώ…τα φτιάξανε όπως λεγόταν τότε…

Η κοπέλα δεν ήξερε σε τι κυκεώνα μπήκε!Ήταν κούκλος τον θέλανε ΟΛΕΣ……

Η ίδια στην αρχή πήγε να πέσει στην παγίδα του ξεμαλλιάσματος….

αλλά επειδή ευτυχώς της κόβει λίγο άρχισε η αδιαφορία…

ενώ οι άλλες λοιπόν τον έγλειφαν,του την έπεφταν ,όταν αυτή δεν έβγαινε,πουλούσαν πνεύμα και την έθαβαν….

αυτός την ερωτευόταν πιο πολύ…

και μια μέρα της λέει:αυτό που με κέρδισε είναι ότι δε χαρίζεσαι!δεν με παρακαλάς…δεν τρέχεις από πίσω…κρατάς την αξιοπρέπεια σου….όλες οι άλλες κάνουν σαν λυσσασμένες…

Η σχέση ήταν έντονη κράτησε δυο χρόνια …αλλά αυτή η κοπέλα κέρδισε κάτι!την αυτοεκτίμηση της…όσο και να ζήλευε ,όσο και να τον ήθελε ….αγαπούσε τον εαυτό της και θεωρούσε ότι και αυτή είναι μοναδική…

δε θύμιζε τις κοπελίτσες που μόλις ακουγόταν το θεεικό:κορίτσια ο Μπάρκουλης…έτρεχαν πάνω του να τον κατασπαράξουν!

Οι ωραίοι άνδρες όπως και οι ωραίες γυναίκες δεν είναι λάφυρο!

Κέρδισε ομολογουμένως τον πιο ωραίο άνδρα του σχολείου όντας ο εαυτός της…και όχι άλλη μια γκρουπι από τις θαυμαστριες του!

Το ίδιο συμβάνει και με τους άνδρες…

Μόνο που είναι πιο διακριτικοί….αλλά και πάλι το βλέπουν σαν απόδειξη του ανδρισμού τους….

Εγώ την κατάφερα …εσύ όχι……

Σίγουρα η εξωτερική εμφάνιση παίζει ρόλο είναι το πρώτο που βλέπουμε πάνω σε έναν άνθρωπο…

Αλλά αν τα δίνεις όλα τι μένει;

Είναι σαν του λες κόβω το χέρι μου για σένα !

Δίνω την καρδιά μου

Δίνω το σώμα μου!

Το μυαλό μου…

αλλά όσο και να σε αγαπά δε θα είναι ποτέ το ίδιο:πάντα θα έχεις ένα χέρι,θα σου λείπει η καρδιά,το σώμα,το μυαλό…

όλα αυτά δηλαδή για τα οποία σε ερωτευτηκε…..

Είναι ωραίο να έχεις κάποιον δίπλα σου .οχι όμως για να επαίρεσαι…αλλα για να περνάς καλά!

Χτες περπατούσα αμέριμνα στο δρόμο….

και ρίχνω μια ματιά…σε μια βιτρίνα…με εσώρουχα…ξαφνικά το διαολεμένο μάτι μου πέφτει πάνω σε ένα κουτί με το όνομα:Bunny!!!!!

Bunny????/Κοιτάω πιο προσεκτικά και τι βλέπω…εσώρουχα κουνελάκι…!!!!!σε μαύρο-ροζ,λευκό- ροζ και μαύρο -χρυσό,που το κουτί είχε μέσα έξτρα και αυτάκια…..

Κάνω συνειρμό…

Προσπαθώ να με φανταστώ με αυτή την αμφίεση και με πιάνουν τα γέλια…

Μπαίνω μέσα στο μαγαζί…κοιτάω από εδώ ,από εκεί….και από περιέργεια ρωτάω:Αυτό το αγοράζουν???Σαν τρελές μου λέει η πωλήτρια…

οκ της κάνω ξαναέρχομαι…

Βγαίνω έξω…

Παίρνω τηλέφωνο μια φίλη μου:Έχω να σου θέσω σοβαρό κοινωνιολογικό πρόβλημα ,βρήκα κάτι εσώρουχα έτσι και έτσι, έχουν τρελή πέραση ,λες??θες να σου πάρω και σένα??/

Κόψε την πολλή δουλειά μου λέει σε χαλάει...

Και σκεφτόμουν κοινωνιολογικά πάντα…

Παίρνεις ένα τέτοιο εσώρουχο που θυμίζει κουνελάκιι playboy!

Το αμόρε νιώθει σαν τον Χιου Χέφνερ άρα του αρέσει…μόνο που ο Χιου έχει διακόσια κουνελάκια ,αυτός ένας..από το τίποτα καλή και η Παναγιώτενα…

Εσύ Νιώθεις κάτι σαν Πάμελα Άντερσον…

και εγώ αναρωτιέμαι ,γιατί πληρώνω calvin ,donna karan…ΜΙΑ περιουσία για να μου φάει τη δόξα ένα λαγουδάκι…????

Άρα όλες αυτές κάτι τέτοια κάνουν για να τους κρατήσουν..πάει το λαγουδάκι σύννεφο…

Και αν αυτός θέλει να ντυθώ μετά γίδα θα ντυθώ;

Αν του ξυπνήσω βουκολικά ένστικτα;

Αν θέλει να ντυθώ κότα και κακαρίζω κιόλας…Βαθύτατος προβληματισμός…

Εν τω μεταξύ σκεφτόμουν και το εξής…για να το φορέσεις πρέπει να έχεις και τα ανάλογα προσόντα…

Για αυτό δεν μου αρέσουν και τα playmate ..στην Ελλάδα είναι μαϊμού…όλες στέκες…τι playmate ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΆ…

προσπαθώντας πάντως να κάνω τον συνειρμό ,να αγοράσω δηλαδή κουνελάκι εσώρουχο…ένα μόνο πράγμα μου ήρθε στο μυαλό….ΓΕΛΟΙΑ!ΚΑΙ ΓΕΛΙΑ!

επειδή με ξέρω θα ένιωθα γελοία τουλάχιστον και αυτό θα αποτυπωνόταν στη φάτσα μου…

μάλλον τρελό γέλιο θα έπεφτε με το αγόρι μου …παρά γουτσου γουτσου….

άσε που τα επιπλέον αυτιά δεν είναι του στυλ μου..

…

και στην τελική τι άλλο να κάνουν πια αυτες οι γυναίκες να κρατήσουν το αμόρε;

μετά το λαγουδάκι …..η κόλαση;

Πρέπει να συγκαλέσω έκτακτο συμβούλιο με τις φίλες μου ..να το αναλύσουμε το θέμα….

πως ένα κουνελάκι από στιφάδο …γίνεται η σημαία του ερωτισμού….

O αδερφός μου είναι πιο μεγάλος από μένα….

ήταν πρότυπο δε το συζητώ μέχρι κάποια ηλικία…

όταν ήμουν έφηβη, επειδή πραγματικά είναι παιδαράς ,έρχονταν οι διάφορες γκομενίτσες και με προσέγγιζαν μπας και τους γνωρίσω τον αδερφό μου…βέβαια εγώ σαν στυγνή εγκληματίας του τα έλεγα όλα και μάλιστα είχα και άποψη…

όταν πέρασα στο πανεπιστήμιο ο αδερφός μου πίστευε ότι είμαι ακόμα 12…

Μου την έδινε στα νευρα αυτό και έπρεπε άμεσα να κοπεί…

το πρώτο πολιτισμικό σοκ το έφαγε όταν του είπα ότι θα δουλέψω σε καφετέρια για να βγάλω τα έξοδα μου… το δεύτερο???

Η μικρή μου αδερφή 2Ο χρονών …..-γαϊδάρα -θα συμπληρώσω εγώ, έχει ολοκληρώσει άραγε;κοιτάξτε τι σκέφτόταν…

Και επειδή την πίεση και τον έλεγχο δεν τον άντεχα…μια μέρα που μου είπε θα έρθω από το σπίτι…τον κανόνισα….

Στο μαγαζί που δούλευα είχε περάσει η camel και έδινε σαν δώρο προφυλακτικά…

ε και εγώ φόρα παρτίδα επίτηδες γέμισα προφυλακτικά το σπίτι σε μια περίοδο που φίλο δεν είχα αλλά απλά ,για να του τη σπάσω και για να καταλάβει ότι …το ξαναλέω…δεν είμαι 12…

Χρειάστηκε βέβαια η συμβολή πιεσόμετρου για να συνέρθει ,γιατί ακόμα και στη Φυλής να δούλευα τόσα προφυλακτικά …ε δε θα είχα στο σπίτι…

αλλά από τότε δε ξανα-ασχολήθηκε με ποιον και τι…απλά με ρωτούσε πάντα αν είμαι καλά…

Έτσι και αλλιώς αυτό για μένα ήταν νόμος…

όταν παντρεύτηκε ..

του έκανα δώρο το κουστούμι Αρμάνι
και ένα ψυγείο και του είπα:άμα ποτέ τσακωθείς με τη γυναίκα σου δε θα με μπλέξεις…και λάθος να είσαι δε θα μπορώ να το δω γιατί είσαι αδερφός μου…

άρα ..τα οικογενειακά σας μακριά από εμένα…

Πριν 4 χρόνια ενώ ήμουν με κάποιον άλλον…μπαίνω σε ένα μαγαζί…

και βρήκα τυχαία τον μεγαλύτερο έρωτα της ζωής μου…

λέω στην Καλίνα..

πιάσε κουβέντα με τον δικό μου είναι εδώ ο …που είχα 5 χρόνια να τον δω…

Παίρνω το τηλέφωνό του…

Αύγουστος ήταν…

και από την άλλη σκέφτομαι…

είμαι με κάποιον αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία…Μη τα τινάξω όλα στον αέρα για καποιον που έχω 5 χρόνια να δω και δε ξέρω τι είναι πια…

Την έδωσα..αλλά όταν κάτι βρωμάει..τέρμα βρωμάει…

όσο αποσμητικό και να βάλεις…

γιατί δε θα έλεγα διαφορετικά στην Καλινα πιάσε κουβέντα ,για να πάω να μιλήσω με τον άλλον…Αν ήμουν ευτυχισμενη με τη σχέση μου δε θα ασχολούμουν καν….

Έτσι αφού ξεκαθάρισα καταστάσεις,γιατί έτσι είμαι εγώ, δε βάζω σε περιπέτειες κανέναν, αν δεν είμαι σίγουρη ,χωρίζω,απόλυτα συνειδητοπιημένη μετά απο 5 μήνες στέλνω ένα απλό μήνυμα σε αυτόν που μου είχε δώσει το τηλέφωνο του αλλά ένιωθα …πολλά…:χρόνια πολλά ήταν Χριστούγεννα και το τηλέφωνο μου το είχε δώσει Αυγουστο……

και ήμουν μέσα σε χρονο dt με τον μεγάλο μου έρωτα..

Για κάποιους λόγους που δεν μπορώ να πω αλλά δεν είχε να κάνει με συναισθήματα αλλά με καταστάσεις χωρίσαμε….

ήταν Πάσχα..Το Πάσχα μου συμβαίνουν ή εκπληκτικές καταστάσεις συμπτωματικά ή δυσάρεστες…

το θυμάμαι σαν τώρα..Κυριακή του Πάσχα εγώ ..κομμάτια..ψυχολογικά..για αντίδραση ντύνομαι πολύ καλά και βγαίνω με τους φίλους μου..

Ξαφνικά εμφανίζεται ο αδερφός μου πίνει τα ποτάκια του με τη γυναίκα του και με φίλους και κάποια στιγμή μου λέει:έλα εδώ…

Δεν αντέχω να σε βλέπω έτσι..ξεχωρίζεις είσαι ό,τι πιο όμορφο εδώ μέσα…ό,τι πιο όμορφο και θλιμμένο …όμως…….

φεύγουμε…

Παρατάει γυναίκα που είναι κουλ και της λέει σε μια ώρα είμαστε πίσω,,,

Γυρίζουμε σε μία ώρα 3 μαγαζιά…

Παντού γνωστοί..

τρώω 10 λεπτά κήρυγμα τουλάχιστον…

και μου κάνει:μην κάνεις κανέναν μάγκα κοίτα τον εαυτό σου…

και να φανταστείτε ότι τον συγκεκριμένο τον λάτρευε…Αλλά δεν είχε να κάνει με αυτόν αλλά με μένα αυτό που είπε…

1 ώρα μπαρότσαρκα εγω και ο αδερφός μου και στανιάρω…

Σήμερα που ήμουν έξω χτυπάει το τηλέφωνο:Πού είσαι αλητόβιο πλάσμα;…εκεί του λέω..

ήρθε για δέκα λεπτά…

ήπιε ένα ποτό…

μου είπε …

μη κολλάς…έτσι…απλά αυτό

και έφυγε…

χωρίς να του πω κουβέντα…Ούτε πως είμαι ,αν είμαι ,….τίποτα…

Αυτός είναι ο αδερφός μου….

που στη φοιτητική μου ζωή τα κάναμε κώλος μαζί…

γιατί ξέραμε να περνάμε καλά…

γιατί τώρα που σοβάρεψε πολύ…

δεν έχει χάσει τον παλιό του ευατό…

γιατί είναι αυτός που με μια κουβέντα θα ξέρει να με κάνει να νιώσω μαγικά…

και κυρίως δεν επεμβαίνει στη ζωή μου ποτε όπως ούτε και εγώ στη δική του…

αλλά με νιώθει…

γιατί δυστυχώς όσο θέατρο και να παίξω…

τα μάτια μου λένε πάντα την αλήθεια…’ευτυχώς που τώρα λάμπουν…..

Θυμάστε τη Δυναστεία...

πρώτα από όλα θα με βλέπετε αυτή την περίοδο πιο σπάνια…

τρέχω και δε φτάνω…

και επομένως θα σκάω μύτη ύποπτες ώρες…

δουλεύω αρκετά και μετά δε θέλω να κλείνομαι σε έναν υπολογιστή….

θέλω να βγαίνω έξω….

να ξεφεύγω…

άσε που τα πράγματα σε αυτή την πόλη που μισούμε να αγαπάμε….γίνονται όλο και πιο ρόδινα στον πολιτιστικό τομέα …έχει πολλή ψωμί φέτος το καλοκαίρι η υπόθεση…

συναυλίες θεατρικές παραστάσεις..όλα καλά…

λοιπόν τι έλεγα…

α ναι η Δυναστεία…..

όλοι συμπαθούσαν τη linda evans…

εγώ αντιθέτως την Joan Collins….

τη θεωρούσα και γαμώ τα παιδιά…

δεν έπαιρνε το ύφος της Παρθενοπιπιτσας…ή κοινώς Παρθενόπης…για να κερδίσει το οτιδήποτε ή τον οποιονδήποτε…

είχε μακράν περισσότερο γούστο από την ξενερουά linda

και ήταν και μελαχροινή…

Το ίδιο συνέβαινε και με την τόλμη και γοητεία…έλεος πια με αυτή την Καρολάιν…

Μια ζωή θύμα..ενώ η Μπρουκ δε καταλάβαινε τίποτα….

Τώρα τι φλασιά έφαγα πρωί πρωί με την αυγούλα δε ξέρω…

ίσως γιατί αντιπαθώ τη θυματοποίηση;Μάλλον…

Τι τραβώ εγώ η καημένη;

ίσως…

Χτες μου λέει μια φίλη…

Βγήκα με τον χι γκόμενο και μου είπε ότι είμαι θεά…

της λέω:δε θέλω να σε ξενερώσω…αλλά θεά λόγου χάρη είναι η Καγιά…

αν λένε εμάς θεές τότε ας πούμε για την Τζίνα Αλοιμόνου που τη βλέπεις και σου γυρίζει το σαγόνι τι θα λένε?

αχ αυτοί οι άνδρες…έχουν μια απίστευτη αμετροέπεια που κινείται στα όρια της αερολογίας…

ΘΕΑ!!!!!Άκου θεά!!!!!!!

Ρε συ μου κάνει δίκιο έχεις…

ε ναι δεν έχω?

ΔΗΛΑΔΗ η Σκλεναρίκοβα..που το πόδι της είναι όσο εγώ στο ύψος …πως στο καλό να την πεις…

Καλό είναι να έχουμε αυτοπεποίθηση και να πιστεύουμε στον εαυτό μας…αλλά μη κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας…

Η φίλη μου είναι όμορφη …αλλά η Ζιζελ…είναι μία…είχε κέφια ο θεός όπως είδα και σε μια εκπομπή πρόσφατα και την έφτιαξε…έβαλε όλη του τη μαεστρία…

Η ΖΙΖΕΛ είναι θεά…’εκεί κάθεσαι και χαζεύεις την ομορφιά…στο μεγαλείο της…λες πόσο γυμναστήριο να κάνω πια???το ύψος όμως??να με βάλουν στον προκρούστη μπας και πάρω καμιά δεκαριά πόντους;

Mademoiselle….

μη ψαρώνεις με τα λόγια…

κάνε το γυμναστήριο σου …

πρόσεχε το δέρμα σου..

πιες φυσικούς χυμούς…

φτιάξε τα μαλλιά σου μη δείχνεις σαν ξεμαλλιασμένο…

ντύσου όμορφα

περπάτα σταθερά και θα κερδίσεις…

Εξάλλου από θεές είπαμε γεμίσαμε πια….

όμως αν εξαιρέσεις τη ζιζελ ΠΟΥ ΕΊΝΑΙ ΜΙΑ….

την ΣΟΦΙΑ ΛΟΡΕΝ που είναι ΜΙΑ…

τη brigitte Bardot ΠΟΥ ΕΊΝΑΙ μια…

την Ατζελίνα ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ

και εννοείται το απόλυτο θυληκό για μένα την απόλυτη γυναίκα που είναι πάλι ΜΙΑ ,την Μόνικα

τότε όλες οι άλλες είμαστε απλά καθημερινές ομορφούλες κοπέλες..

έχουμε πήξει πια στις θεες και δε το ξέρω;

θεά η μια θεά η άλλη..τι στο καλό..που βρίσκομαι στον Όλυμπο;

Καθημερινές γυναίκες που για να ξεχωρίσουμε από το συρφετό κάνουμε πράγματα για τον εαυτό μας…

έχουμε η κάθε μια κάτι μαγικό που τραβά….αυτό το κάτι το απροσδιόριστο ,που δεν μας κάνει Ζιζελ ,μας κάνει όμως ζεστές,γλυκές,ανθρώπινες,ερωτικές…

Αυτό που γουστάρω σε μια γυναίκα πάντως και θα το πω και θα τη θαυμάσω είναι η αυτοπεποίθηση…

όχι από το πόσους γκόμενους έχει…

αυτό είναι το μόνο εύκολο…λίγο να μιαουρισει βρίσκει…

λίγο να κλαφτεί τσουπ θα έρθει ο Ριτζ να τη σώσει σαν άλλη Καρολάιν…

αλλά γιατί δε θα χρησιμοποιήσει τερτίπια…

Υπάρχουν γυναίκες που χτίζουν σχέσεις πάνω σε ολόκληρο σχέδιο…θα κάνω αυτό θα κάνω εκείνο…

και εγώ έχω κάνει εγγραφές πως πρέπει να φερόμαστε…

όχι όμως για να τον δέσουμε με πονηριά αλλά για να μη φανούμε βλάκες…

Τι άλλα πρωι πρωί??/

χτες ερωτεύτηκα ένα παπούτσι και έναν σκύλο…

ούτε το ένα πήρα ούτε το άλλο…

κόλλησα σαν χαλκομανία το πρόσωπο μου στην Καλογήρου το κοίταγα το χόρτασα αλλά είπα στοπ…….

δε γίνεται να δουλεύω τόσες ώρες και να έχω διακόσια παπούτσια…και να χαλάω τα λεφτά μου μόνο εκεί…πήρα για καλοκαίρι καινούργια πόσα άλλα πια…

Ο σκύλος ήταν μια γλύκα…περπατούσα στο δρόμο τίκι τίκι το τακουνάκι….

και ξαφνικά αυτό το τίκι τίκι το διατάραξε ένα γκλιν γκλον…

ώπα λέω τι παίζει?σταματάω κοιτάω πίσω…και βλέπω ένα σκύλο…σταματάει και αυτός με κοιτάζει…

Πουλάκι μου του λέω με παίρνεις από πίσω;

ξεκινάω πάλι…τικι τικι το τακούνι…γκλίν γκλόν ο σκύλος που φορούσε ένα κουδουνάκι

σταματάω σταματάει….

γυρίζω τον κοιτάω με κοιτάει…

οκ του κάνω αν είσαι καλό παιδί θα σου κάνω χαδάκι…..

έλα εδώ..το χαδάκι έγινε μισής ώρας χαδάκι γιατί δεν έφευγε…..

και τελικά ήταν μιας κυρίας …

ευτυχώς γιατί σπίτι δε θα μπορούσα να τον πάρω λείπω πολλές ώρες το σκυλί θα έκανε διαμαρτυρία για να φύγει από μένα απεργία πείνας…άσε που είναι το πρώτο σύμπτωμα γεροντοκορίασης…έχεις άνδρα;όχι έχω σκύλο oh mon dieu!

τέλος μετά το κράξιμο που έριξα στους Ταξιτζήδες προχτες το βράδυ στο post μπαίνω μέσα σε έναν να είναι καλά ο άνθρωπος…

τι μου τραγουδούσε,τι μου είπε τυχερός όποιος με πάρει[καλά μην ορκίζεστε του λέω για αυτό],τι ΘΕΑ με είπε….

ειδικά αυτό του λέω…

είμαι η Θεά Αφροδίτη και στον αγώνα περί της κάλλιστης θα πατήσω επί πτωμάτων θα τάξω την ωραία Ελένη στον Πάρη για να με βγάλετε την πιο όμορφη….θέα.…ας γελάσω…

ΥΣ:Κυκλοφορούν επικίνδυνα παπούτσια χρωματος ροζ ,κίτρινου ,μπλε….έλεος μη τα αγοράζετε δε δουλεύετε σε τσίρκο….για να είναι ένα παπούτσι αισθητικά όμορφο σε αυτά τα χρώματα πρέπει να είναι πολύ καλό δυστυχώς…είδα άπειρες κοπέλες να τα φορούν χτες…ευτυχώς που δεν ανήκω στην αστυνομία μόδας θα τις είχα βάλει όλες μέσα….

ΥΣ 2:είναι στη μόδα τα μακριά φορέματα…είναι πολύ αρχοντικά και όμορφα ….προτιμήστε τα….

ΥΣ 3όσοι με πειτε ψωνιο είμαι αλλά λίγο ψώνιο όχι πολύ οκ??

Τόσο καιρό λέω να κάνω μια έγγραφη για τους ταξιτζήδες…και όλο το ακυρώνω … ουκ ολίγοι έχουν γράψει τις εμπειρίες τους με τα ταξί…κυρίως δε με τους ιδιοκτήτες τους…

Σήμερα όμως δεν άντεξα ,γιατί τα χρειαζόμουν απελπιστικά και σήμερα βρηκαν να κάνουν απεργία…

Οι ταξιτζήδες….ή  κίτρινη φυλή…

στη Θεσσαλονίκη βέβαια η μπλε…[όταν σπούδαζα το πρώτο χρόνο δε μπορούσα  να τα συνηθίσω νόμιζα πως η Θεσσαλονίκη ήταν γεμάτη με περιπολικά..όπως έλεγε και το αγόρι μου πάλι καλά που δεν λες Πυροβολικό ,γιατί το είχα κάνει σλόγκαν..πάω να πάρω ένα περιπολικό για το σπίτι...}

Αρχικά δε ξέρω με ποιες προϋποθέσεις κάποιος παίρνει άδεια ταξί...

έχω νιώσει αρκετές φορές ανασφάλεια με ταξιτζή και κυρίως βράδυ..

Δε θα ξεχάσω σαν φοιτήτρια που επέστρεφα με μια φίλη μου από τα Αστέρια Γλυφάδας[Βίσση ήταν αυτή]και μπαίνουμε σε ένα ταξί που ο ιδιοκτήτης ήταν κάτι ανάμεσα σε κρεοπώλη ,αδίστακτο δολοφόνο και βας βας ο παρασκευάς αφού φορούσε πάνω του διακόσια χρυσαφικά…ούτε ο ΧΑΡΥ ΚΛΥΝ να ήταν…

αφού φτάσαμε σπίτι μας σταυροκοπηθήκαμε ευχαριστήσαμε θεούς, βούδες  και όποιον άγιο θυμηθήκαμε….

όμως δε θα ξεχάσω ποτέ αυτό που μου συνέβη πριν καμιά εφταετία περίπου..

επέστρεφα από διακοπές..είχα καθίσει ένα μήνα άρα είχα πάρει μαζί μου όλη την προίκα μου σε ρούχα…

φθάνω στον Κηφισό ,μπαίνω σε ταξί…

και δεν προχωράμε ούτε μισό χιλιόμετρο και μου κλείνει τις ασφάλειες…

του λέω γιατί τις κλείσατε??

για ασφάλεια μου λέει …ένας τύπος που ήταν σαν να είχε βγει από την κόλαση…ένα πρόσωπο χωρίς υπερβολή σκαμμένο γεμάτο χαρακιές…με πιάνει ταχυκαρδία λέω από μέσα μου ηρέμησε…και το μυαλό μου πήρε εκατομμύρια στροφές…

πως να σπάσω το τζάμι…πως να ζητήσω βοήθεια…

αλλάζει πορεία..και μου λέει πάμε Γλυφάδα…

του λέω δε σας είπα Γλυφάδα σας είπα που θέλω να πάω και θα με πάτε εκεί που είπα το καταλάβατε;

Φορτώνει ο τύπος…

θα σε κανονίσω μου λέει…

δεν είχα κινητό..δεν είχε μπαταρία δε θυμάμαι…τι είχε συμβεί…

εκεί είπα ήρθε το τέλος μου…

με σκεφτόμουν σε χαντάκια μαχαιρωμένη το λιγότερο…

τελικά….με πάει σπίτι…του λέω ανοίγετε το port-bagage ;

και τι κάνει..δεν πληρώνεται σπινιάρει και μου κλέβει τα πράγματα…

επειδή μικροδείχνω νόμιζε πως ήμουν πιτσιρίκι..

αλλά δεν ήξερε που έμπλεξε….

κρατάω νούμερο παίρνω την κολλητή μου,τον αδερφό μου που για δουλειά ήταν σε άλλη  πόλη, δεν τον βρίσκω..παίρνω την κοπέλα του τηλέφωνο…βρίσκει αυτή έναν φίλο του και του λέει :αν δεις τον Γιάννη πες του ότι έκλεψαν την αδερφή του…ο φίλος του επειδή δε στροφαρει είπε ότι με έκλεψαν και ο αδερφός μου στο τσακ γλύτωσε το έμφραγμα…έκλεψαν την αδερφή μου…ποια είμαι χρυσέ μου η paris hilton να ζητήσουν και λύτρα;;;η ο Μιμίκος και η Μαίρη;

Μετά αρχίζει ο Γολγοθάς με την αστυνομία…εκεί να δείτε μπαλάκι που  με έκαναν….ο ένας στον άλλον…

όπου απελπιστηκα και το ανέλαβα εγώ και μια κολλητή μου

πάμε στο υπουργείο συγκοινωνιών βρίσκουμε τα στοιχεία σε ποιον ανήκει ,σε ποιους το νοικιάζει και τα πάμε όλα έτοιμα στην αστυνομία…

να κλαίω για τα ρο΄υχα μου ,για τα παπούτσια μου, για τα καλλυντικά μου, να λέω θα τον σκοτώσω άμα τον βρω…

στην Αστυνομία να μου λένε πρέπει να πάτε εκεί που μένει αυτός στο συγκεκριμένο αστυνομικό τμήμα…

και μετά από μια εβδομάδα τρεξίματος βλέποντας αυτή την αδιαφορία….έκανα το θεϊκό

Να σας πω κύριε Αρχιφύλακα…αν δεν είχατε βρακί να φορέσετε γιατί σας το έκλεψε ένας αλήτης,αν η κόρη σας είχε κινδυνεύσει.αν αυτός σκοτώσει καμία…θα φταίω εγώ μετά να σας βγάλω στα κανάλια;

για πότε τον βρήκαν για πότε έφαγε τη μύνηση και αποδείχτηκε τελικά επικίνδυνος,για πότε πήρα τα πράγματά μου πίσω δε μπορείτε να φανταστείτε…

σε χρόνο ακαριαίο…

το συγκινητικό της ιστορίας…

τα πράγματα για να τα ρίξει στον άλλον που δούλευε πρωί τα είχε αφήσει στο port bagage…

ο κύριος αυτός τα είχε φυλάξει σπίτι του…

και τα είχε φυλάξει γιατί πρόσφατα είχε χάσει την κόρη του…και έλεγε…ποιο κοριτσάκι να τα έχασε αυτά;είναι και κοκέτα πανάθεμα την θα έχει στεναχωρεθεί τώρα.. έχει πολλά….

πήγα σπίτι τους να πάρω τα πράγματα και τελικά ,δείπνησα μαζί τους ,μου είπαν τον πόνο τους συγκινήθηκα…

α ρε ζωή τι παιχνίδια παίζεις…

και για κακή σας τύχη…

δεν έπαθα τίποτα και είμαι εδώ να σας τα πρήζω…

και εννοείται επίσης ότι το τραγούδι “πήγαινε με όπου θέλεις ταξιτζή”δεν είναι από τα αγαπημένα μου!!!!!!!!!

η λέξη ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ!!!!!!!!!

ΤΑ ΠΑΊΡΝΩ ΠΆΛΙ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΡΧΉ…

Η καλύτερή μου φίλη…είναι μια κούκλα…όταν λέω κούκλα αντικειμενικά όμορφη..

εξάλλου δεν είμαι από αυτές που λέω ότι η ομορφιά είναι υποκειμενική…αν κάποιος είναι όμορφος τέρμα είναι όμορφος…

από εκεί και πέρα αν σου κάνει για σχέση ,για φίλος αυτό αποτελεί συνδυασμό πολλών πραγμάτων..

Στις εκάστοτε σχέσεις μου την Καλίνα δεν την έκρυψα ποτέ…

την εμφάνιζα πάντα πρώτη όπως και την άλλη κολλητή μου…

Δεν περίμενα δηλαδή να δέσω το γάιδαρο μήπως και η Καλίνα μου φάει το αμόρε…

Αυτές οι σκέψεις είναι λίγο μικροπρεπείς νομίζω…

Οι άνδρες είναι πολλοί και ο καθένας εξάλλου έχει και τα προσωπικά του κολλήματα:άλλος θέλει ξανθιά ,άλλος κοκκινομάλλα…άλλος πολύ λεπτή ,άλλος μεγάλο στήθος και πάει λέγοντας…

παρουσιάζοντας την κολλητή μου δεν ένιωθα την ανασφάλεια μήπως και πει ο άλλος..ωχ με αυτή έμπλεξα γαμώτο δε μπορούσα να μπλέξω με τη γκομενάρα φίλη που έχει…γιατί η Καλίνα όπως και εγώ έχουμε μάθει να βάζουμε τα όρια μας…

Τι εννοώ…

σε γκόμενο φίλης δεν έχω τριφτεί ποτέ,δεν έχω χασκογελάσει,δεν έχω προκαλέσει…,δεν έχω πάρει τηλέφωνο παρά μόνο αν μου το έδωσε η ίδια για ώρα ανάγκης:πάρε και το τηλέφωνο του Μήτσου πχ μήπως δε με βρεις…

δεν ξεπέρασα ποτέ τα πρέπει…

Έχω μάθει να σέβομαι …

το ίδιο κάνει και η ίδια…

στον φίλο μου δε θα περάσει “κοίτα τη γκόμενα είμαι εγώ…”

θα περάσει είμαι η κολλητή της γκόμενά σου και μέχρι εκεί….

Ούτε μου κρύβει το αμόρε…της μήπως και της τον φάω …καθώς ο φίλος της φίλης μου αυτομάτως σταματά να αποτελεί για εμένα στόχο!πιο πολύ τον αντιλαμβάνομαι σαν ερμαφρόδιτο παρά σαν άνδρα…

όμως…

δε σκέφτονται όλοι έτσι…

τις κατατρώει η ανασφάλεια και κρύβουν …κρύβουν…

και εγώ δε μιλάω για τα προσωπικά μου όμως όταν δεν είναι τίποτα σίγουρο..

άμα κάνω σχέση όμως άμεσα θα τον γνωρίσω στις φίλες μου όπως θα ήθελα και εγώ να γνωρίσω το δικό του κύκλο…

και έτσι ..

υπάρχουν άτομα που με κρύβουν…

εγώ δυστυχώς η ευτυχώς..

αν μου πει κάποιος έχω σχέση …

την κάνω δε διεκδικώ…το πολύ απλό να μου πει μου αρέσει αυτός…δε θα πέσω σαν αρπαχτικό να τον φάω…να δείξω ότι είμαι πιο καλλιεργημένη πιο όμορφη πιο έξυπνη…θα αποσυρθώ σαν κομπάρσος

σέβομαι την άλλη κοπέλα…

δεν ενοχλώ …

θα κάτσω να φάω τον γκόμενο φίλης;ΠΟΤΕ

έτσι οι συμπεριφορές του τύπου σε κρύβω μη σε δει….δεν τις καταλαβαίνω…

και αντιλαμβάνομαι πως γίνεται τεχνηέντως όλο αυτό…

προφανώς έχω φάει και το θάψιμο

ώστε αν με γνωρίσει τελικά ο άλλος να πιστεύει ότι είμαι μια κακιά μάγισσα…

πόσο μικροπρεπείς στάσεις είναι αυτές…

αν πεις γουστάρω ΑΥΤΟΝ…

μην ανησυχείς δε θα σου τον φάω…

από την άλλη τα θέλουμε και όλα δικά μας…

να έχουμε και τον γκόμενο ,η άλλη να βρίσκεται στα Τάρταρα και να προσπαθήσουμε με κάθε μέσο να την μειώσουμε μήπως και ο Μήτσος την επιλέξει…

και δεν επιλέξει εμάς…

και δεν αρκεί αυτό…

και αν η άλλη πει,αυτή δηλαδή που έχουμε πασχίσει μη τη γνωρίσει ο γκόμενος μας, μου αρέσει ο Κίτσος λόγου χάρη…

για να επιβεβαιώσουμε την ανασφάλεια μας…παίζουμε και με τον Κίτσο…

για να μειώσουμε τον άλλον…και να δείξουμε πως …κοίτα και ο Μήτσος και Ο Κίτσος με έχουν πως και πως…

Σε αυτή την περίπτωση…

κάνεις κάτι?

όχι

εγώ προσωπικά δεν κάνω τίποτα…

πικραίνομαι…μετά γελάω γιατί όλα αυτά τα θεωρώ γελοία…

και απογοητεύομαι και με τον Κίτσο…

που θα πέσει στην παγίδα…

για να με κάνει να ενοχληθώ…

και θα ανταποκριθεί….

Γουστάρω τους ανθρώπους που δεν κρέμονται όμως από κανέναν…

αυτούς που δεν αντλούν από τον άλλον το ζουμί του για να φτιάξουν σούπα

και μετά να την παρουσιάσουν σαν δική τους…

Οι copy-paste καταστάσεις…συμπεριφορές…σκέψεις…απέχουν από τη δική μου λογική….

τουλάχιστον όποιος με γνωρίσει

τα βρει μαζί μου

η με επιλέξει για κοπέλα του..

για ένα πράγμα θα είναι σιγουρος….

ότι δε στηρίχτηκα πουθενα για να τον κερδίσω παρά μόνο σε αυτό που είμαι

και κυρίως θα φάει στη μάπα τις φίλες μου…

γιατί ό,τι αγαπώ δε το κρυβω …δε το φοβάμαι…έχει δοκιμαστεί…

PS:καλινακι for you γιατί είσαι το πιο ακομπλεξαριστο ατομο που εχω γνωρισει !

δε με καταλάβατε το ξέρω..

απλά ήθελα να τα πω…

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ!!!!!!!

rendez-vous………με σένα!!!!

ο τύπος με τον οποίον ανταλλάσσατε μυνήματα και τηλεφωνήματα,μετά από τάματα και ξόρκια εδέησε να σας πάρει τηλέφωνο!

Κανονίζετε ραντεβού κατά της 10 για το επόμενο βράδυ…

Τουτέστιν!Επιστράτευση!!!!!!

Συμβούλιο με φίλες,η μισή ντουλάπα κάτω και ραντεβού με κομμώτρια….

Θα ήθελα να δώσω τη δική μου οπτική στο πρώτο ραντεβού!

Αρχικά καλό είναι να μην ακούτε τυφλά τις φίλες σας…δε θα βγει με αυτές αλλά με εσάς!Οι φίλες στην προσπάθεια να βοηθήσουν-καλά υπάρχουν και οι περιπτώσεις που θέλουν να θάψουν μια κατάσταση-δημιουργούν επιπρόσθετο πανικό:βάλε αυτό,χάλια μαλλί,βγάλε το άλλο,είσαι πολύ σέξυ ντυμένη,είσαι πολύ συντηρητική και ως που να πάτε στο ραντεβού έχετε πει τον δεσπότη Παναγιώτη!

Επίσης ,μη πάτε κομμωτήριο!Το κομμωτήριο δείχνει στυλιζαρισμένα μαλλιά και υπέρμετρη προσπάθεια…το φυσικό Λουκ..πάντα πιάνει ,εκτός άμα βγαίνετε ραντεβού με τον Κωστέτσο!

Παράλληλα αν δεν γνωρίζετε καλά το στυλ του και δε ξέρετε τι να φορέσετε ρωτήστε τον που θα πάτε ε!!! αποκλείεται να έρθει με βερμούδα σε ένα σικ εστιατόριο και σαγιονάρα εκτός αν είναι Άγγλος τουρίστας.Και πάλι αν έχετε αμφιβολίες ένα μαύρο απλό φόρεμα είναι ασφαλές…μη Βάλετε την Άρτα ,τα Γιάννενα,την Ηγουμενίτσα σε κοσμήματα!Δε πάτε για δημοπρασία ,για ραντεβού πηγαίνετε..

όσο για το μακιγιάζ δε χρειάζεται να καταλάβει ότι προσλάβατε τον μπογιατζή της γειτονιάς για να σας βάψει!….

το άρωμα…αν είναι καλοκαίρι κρέμα σώματος αφήνει κάτι το διακριτικό ,το χειμώνα μη λουστειτε με αυτό βάλτε λίγο μη λιποθυμήσει κιόλας από τη μυρωδιά!

Στα πρώτα ραντεβού πάντα έχω άγχος το πρώτο 10λεπτο!Μετά το πρώτο αυτό διάστημα καταλαβαίνω αν θα κολλήσω με τον άλλον, γιατί θα νιώσω άνετα και χαλαρά μαζί του.Αν δεν μου το μεταδώσει αυτό σκούρα τα πράγματα….

Τι δε λέμε στα πρώτα ραντεβου!!!!!

(εδώ θέλω ιδιαίτερη προσοχή)

• Πότε θα γίνω μάνα!
• Ο Ερμής είναι ανάδρομος δε ξέρω αν θα πετύχει η σχέση μας!
• με πόσες τα είχες πριν από μένα
• νιώθω το βιολογικό μου ρολόι να χτυπά
• να σου πω τι μου έκανε ο πρώην μου
• τι Ε9 έχεις
• είμαι έτοιμη για όλα
• μπορώ να σε λέω ζιπουνάκι και ζουζουνάκι????;
• ανήκω στους οικολόγους εναλλακτικούς
• πάντα περίμενα να βρω έναν άνδρα σαν και εσένα
• μη με βλέπεις έτσι κάνω δίαιτα!
  
  
• Τέλος αν βγείτε για φαγητό,μην παραγγείλετε σπαγγέτι αλλιώς το φόρεμα σας θα γίνει πουά,γουρουνόπουλο ,γιατί θα σας θεωρήσει βουκολική ή ένα μαρούλι γιατί στάνταρ θα πιστέψει ότι βγήκε με γίδα…
• και ένα μυστικό:έχω παρατηρήσει πως πάνε όλα καλά όταν βγαίνω πρώτο ραντεβού….έχουμε πιει όλο το κρασί και έχουμε τσιμπήσει μόνο  μια πηρουνιά από το φαγητό…τότε μου αρέσει ο άλλος…δε με νοιάζει τι θα φάω…αν πέσω με τα μούτρα στο φαγητό……………..last year που έλεγε και η διαφήμιση!

Έχω απόψε ραντεβού….Και μετα τι?

το ίδιο βράδυ που σας επιστρεφει στο σπίτι δε βομβαρδίζετε το τηλέφωνο με μυνήματα:

-πέρασα υπέροχα απόψε!!!!!!εσύυυυυυυυυ??????

Δε θα ξεχάσω ποτέ αυτή τη βραδιά και άλλα τέτοια μελιστάλαχτα……

περιμένετε να σας πάρει αυτός!!!!!!!!!

Αυτό δε σημαίνει ότι το κινητό θα γίνει προέκταση του χεριού σας και θα το παίρνετε και στην τουαλέτα μαζί,!!!!!!!!

Επίσης μην αρχίσετε τα Μπίρι Μπίρι με τις φίλες σας:μου είπε αυτό τι να εννοούσε???πηγαίνετε στη Λιτσα Πατέρα ΄τότε να πάρετε και μια πρόβλεψη μην πάνε και τα χρήματα χαμένα!!Εξάλλου ότι και να είπε…..δε το νιώθετε αν θέλει ή όχι??πρέπει να περάσει από ακτινογραφία;δεν είναι πιο όμορφο να μην αναλύουμε τα συναισθήματα;

Σας παίρνει επιτέλους τηλέφωνο!!!!!δεν αρχίζετε την γκρίνια :που χάθηκες τόσες μέρες…πριν από εσάς είχε και άλλη ζωή ξέρετε!!!!και εμένα με ξέχασες με πέταξες σαν στημένη λεμονόκουπα, γιατί αν δεν είχε σκοπό να το κάνει…μετά από το θρίλερ που βλέπει ναι θα το κάνει!!!!!!!!! θα μεταμορφωθείτε σε λεμονόκουπα!!!!!!

Στο δεύτερο ραντεβού δεν πηγαίνετε ντυμένη σαν ΤΗΝ Σάσα Μπάστα για να τον ρίξετε!!!!

ο κρυμμένος ερωτισμός εξιτάρει πιο πολύ!!!!!

Τονίζουμε το πιο δυνατό μας σημείο !!!!!!!ενα όμως!

δε βγάζουμε κώλο έξω,βύζο έξω,πόδια έξω….έ ναι και η Χάλια Μαύρα νε είναι κάποια θα τον ρίξει……για μια βραδιά!!!

Αχ μόλις σας προτείνει να βγείτε μην πείτε αμέσως περιχαρής :ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ παίξτε τον λίγο!!!!!!!

έχω μια υποχρέωση ..θα δούμε….ψιτ!έχετε και εσείς ζωή!!!!!!!

Τέλος………

μην εκβιάζετε τον ρομαντισμό του!ή την προσοχή του!!!!!!θα τη δείξει από μόνος του!!!!!όσα σουτζουκάκι μου και να του πειτε……

αν αυτός δε θέλει εκείνη τη στιγμή ….δε θα δείξει τίποτα…..

το απρόβλεπτο μετράει………μας απογειώνει!!!!!!!!

Η γιορτή της μητέρας σήμερα..

καλό θα ήταν να μη τη θυμόμαστε μόνο σε γιορτές…

έχω φυλαγμένη μια ΖΩΓΡΑΦΙΆ …από το δημοτικό…

κάτι καλακατζαράκια ανθρωπάκια…
με έχω ζωγραφίσει όμορφη ,με ροζ φουστανάκι,κοτσιδάκια,δίπλα η μαμά μου με κρατάει από το χέρι.. και έχω βάλει όλη μου την τεχνική για να βγει πολύ όμορφη κ κάπου στην εικόνα ο αδερφός μου τον έχω κάνει κακάσχημο ,κλασικά γιατί σαν μικρότερη τον ζήλευα.Χρόνια πολλά ΜΑΜΑ σε αγαπάω..έχω γράψει…

σε μια μετακόμιση είχα βρει αυτό το χαρτί…και το κρατάω σαν κόρη οφθαλμού…

για να είμαι ειλικρινής σε μας δεν είχε λειτουργήσει το Οιδιπόδειο σύμπλεγμα…

τον πατέρα μου τον αγαπούσα πολύ αλλά με τη μάνα μου είχα άλλο δέσιμο..

Μοιάζουμε δε απίστευτα πολύ…είμαστε ίδιες εξωτερικά μόνο που ήταν ξανθιά.

Μακάρι να της έμοιαζα και εσωτερικά βέβαια ήταν σπάνιος άνθρωπος…

έχω πάρει κάποια στοιχεία αλλά δεν είμαι ίδια…

πήρα πιο πολύ από γιαγιά, φύσει επαναστατικό πνεύμα…

δεν καταλάβαινε τίποτα..

τώρα ποιος κέρδισε περισσότερο ποιος λιγότερο δε ξέρω…

η μάνα μου ήταν ήπιων τόνων…

ήρεμη δύναμη και πολύ ευγενής..

η γιαγιά…

κόλαση..

ότι είχε να στο πει στα ίσια ,μπαμ και κάτω πάθαινες ένα μίνι εγκεφαλικό…

και πολλοί την φοβούνταν…

και απορούσα πως είναι δυνατόν να φοβάσαι έναν άνθρωπο που μόνο την αλήθεια θα ακούσεις από το στόμα του..μυστήρια όντα είμαστε…

μια που είπα εγκεφαλικό…

σκεφτόμουν πόσο ανθρωποφάγα κτήνη είμαστε ώρες ώρες…

η γιαγιά μου είχε πάθει εγκεφαλικό ..

δεν είχε παρενέργειες στο σώμα της αλλά στο μυαλό της…

ήταν κάτι σαν τη Θεοπούλα του Πάρα πέντε…

Μόλις το έπαθε..όλοι σήκωσαν τα χέρια ψηλά…κατευθείαν είπαν να τη βάλουμε σε ένα γηροκομείο…

τους κοίταγα και απορούσα…

λέω δεν πάνε καλά…

έλεγαν τι θα καταλάβει αφού το έχει χάσει….

τους έγραψα εκεί που δεν παίρνει και την πήρα εγώ…προσέλαβα και μια γυναίκα να βοηθά…Το είχε χαμένο ε??α ρε ανθρωπάκια έλεγα από μέσα μου;όσο υπάρχει ψυχή κανένα μυαλό δεν πεθαίνει…

κάθε εβδομάδα είχε κομμωτήριο και βόλτα…

είχαμε καθορίσει μια μέρα και ήταν μέρα βόλτας..

Την έντυνα όμορφα και ζητούσα τη γνώμη της, τι θα ήθελε να βάλει και την πήγαινα κομμωτήριο…η κομμώτρια ένα πολιτισμικό σοκ το πάθαινε από αυτά που άκουγε αλλά δε με ένοιαζε..

Της έλεγες είσαι κούκλα …και καμάρι…δε μπορείτε να φανταστείτε..Δεν ήθελα παρά το εγκεφαλικό και την απώλεια της μάνας μου να χάσει καμιά συνήθεια της..ό,τι έκανε πάντα συνεχιζα να της το προσφέρω..

μετά ήταν η ώρα του καφέ..σιγά σιγά πηγαίναμε σε ένα ωραίο καφέ..και καθόμασταν..

μου έλεγε τα τρελά της ,ότι ο απέναντι την κοιτάει συνέχεια,της έλεγα αφού είσαι τρελό μωρό γιατί να μη σε κοιτάει ,σε γουστάρει σίγουρα ,κάθε φορά είχαμε και έναν θαυμαστή…έπινε τον ελληνικό της διπλό παρακαλώ και έκανε και το oscar το τσιγάρο της..

ένα καλοκαίρι ήθελα να πάω με το αγόρι μου διακοπές..

ο αδερφός μου έλειπε εξωτερικό και λέω θα πάω να κοιτάξω που μπορώ για 10 μέρες να τη βάλω..

ξεκίνησα έρευνα αγοράς!!!!!

Φρίκαρα…

αυτοί όλοι οι ευυπόληπτοι πολίτες απορώ που αφήνουν τους ανθρώπους που τους γέννησαν…ΑΠΟΡΩ!!!!! σε χώρους ελεεινούς που τους πετάνε σαν μπανανόφλουδα…

που τους δίνουν ένα κομμάτι ψωμί να φάνε..που τους έχουν βρώμικους..που που που ..λέω στο αγόρι μου..

αν θες χώρισε με αλλά τη γιαγιά δε τη βάζω πουθενά..ουτε για δέκα μέρες…

τελικά η κυρία που με βοηθούσε έμεινε σπίτι ,ώστε να μη χάσει τις συνήθειές της της και την έπαιρνα διακόσια τηλέφωνα την ημέρα…

αλλά είπαμε είχε εγκεφαλικό και δεν καταλάβαινε…

για αυτό στα τηλέφωνα μου έλεγε…μου έλειψες δε θα με αφήσεις…

-είσαι καλά της έλεγα…

-να περάσεις καλά…μου έλεγε… -

-τι έφαγες;

-πήγες βόλτα; σε κοίταξε κανείς με το καινούργιο μαλλί;..και μου τα έλεγε όλα …μια ώρα στο τηλέφωνο..

και έκανα μπάνιο και έλεγα και πάλι που την άφησα γαμώτο…

η γυναίκα με το εγκεφαλικό που δεν καταλάβαινε τίποτα υποτίθεται, που με φώναζε με το όνομα της μάνας μου,

θυμόταν τις φίλες μου,γιατί την αγαπούσαν και έρχονταν και την έβλεπαν…

και ένα βράδυ που είχα διάβασμα..και την άφησα να δει για εκατομμυριοστή φορά τον ΝΙΚΟ ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟ που της άρεσε και είχα βρει και dvd για να το απολαμβάνει..

μου λέει..

άμα παντρευτείς να με πας σε ένα ίδρυμα…

της λέω βρε είσαι καλά για κανέναν μαλάκα δε θα σε βάλω σε ίδρυμα , μη φοβάσαι …και με κοίταξε με μια ματιά…..και μου έπιασε το χέρι…

αν δεν είχα και σένα…στο δρόμο θα ήμουν…και δεν είχε άδικο…..καλά έλεγα στη μανα σου…αχ μακάρι να βγει κορίτσι το δεύτερο παιδί…και βγήκες εσύ…μικρή πολύ αλλά σε ανέλαβα εγώ…[για αυτό μέχρι τα 25 έλεγε :φαε φαε να ψηλώσεις...Ναι γιαγιά στην ανάπτυξη είμαι ακόμα ...και γελάγαμε...]

αλλά κατά τα άλλα το έιχε χάσει….

Γιορτή της μητέρας σήμερα…

μητέρα είναι και η γιαγιά…

το μύνημα μου…

διακόσια εγκεφαλικά να έχει ο άλλος η ψυχή του δεν έχει πεθάνει….

Όταν πέθανε η γιαγιά πετάγεται κάποιος και λέει δεν πειράζει νέα και εσύ να φτιάξεις τη ζωή σου να παντρευτείς να ηρεμήσεις…

Τι να πω…ότι είναι πανίβλακας;ότι μου ήρθε να του χώσω σφαλιάρα;Η ζωή μου δεν είναι ένας άνδρας…ίσως γίνει αλλά η ζωή μου είναι και οι άνθρωποι μου…και διακοσίων ετών να είναι, είναι η ζωή μου ,είναι το εγώ μου,αυτό που είμαι το οφείλω σε αυτούς…που να καταλάβει ο πανίβλακας πως δεν ήταν για μένα βάρος ποτέ. …πως ήταν σαν ένα παιδί… και γούσταρα που το φρόντιζα .Εξάλλου η Μηδεια είναι η τραγωδία που σιχαίνομαι…τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι βρίσκονται στο ίδιο ακριβως στάδιο….

μη πετάμε τους ανθρώπους σαν σκουπίδια…καταλαβαίνουν τα πάντα άλλο που δεν μπορούν να το εκφράσουν..τα πάντα…

Το να πάρεις ένα λουλούδι σήμερα και να το δώσεις δε λέει τίποτα…

αν θες να δώσεις κάτι δώσε τη ρημάδα την αγάπη σου…

και μη μένεις στα λόγια….

[ΥΣ...το παραπέντε...του Καπουτζίδη το λάτρεψα για αυτό το λόγο για τη ΘΕΟΠΟΥΛΑ....}

[...και μια που είπα χέρι.......αυτό το ΄χερι που σε σφίγγει ο αλλος και αντιλαμβάνεσαι πόσο ανάγκη σε έχει...Χτες στο λεωφορείο μπήκε ένα παιδί με αυτισμό ...οι μισόι το κοιτούσαν σαν να είδαν εξωγήινο...μου έπιασε το χέρι και μου το κουνούσε δυνατά πάνω κάτω...και ο πατέρας της προσπαθούσε να το τραβήξει να μη με κρατάει δηλαδή...και του λέω δεν πειράζει δεν εγινε τίποτα...μου έλεγε λόγια που δεν καταλαβαινα..αλλά μου έριξε ένα χαμόγελο στο τέλος...δε τράβηξα το χέρι...όποιος σας το προσφέρει ..μη το τραβάτε...το έχει ανάγκη...]